Planty.

Planty Krakowskie Długie na cztery kilometry, zajmujące 21 hektarów Planty Krakowskie to jeden z najbardziej popularnych parków, który otacza Stare Miasto w Krakowie. Zostały zaprojektowane w miejscu wyburzonych na początku XIX wieku murów obronnych, fosy i wałów ziemnych – na grząskim i zaniedbanym terenie, który wówczas był śmietniskiem i ujściem ścieków. Stąd zresztą też ich nazwa – od splantowania, wyrównania zaniedbanego terenu. Dziś są jedną z atrakcji Krakowa, miejscem spacerów i odpoczynku. Malowniczo zdobią zielonym pierścieniem Stare Miasto i dlatego nazywane są często „zieloną kolią na szyi miasta” Krakowianie zawsze lubili tu spacerować. Patrząc na tak zwany Plan Kołłątajowski Krakowa z 1785 roku, można dostrzec, że niedaleko kościoła Reformatów znajdowało się miejsce z ogrodami, ale też piwiarniami. Na początku XIX wieku wytyczono tutaj pierwsze promenady, a dzięki wizji senatora profesora Feliksa Radwańskiego, zamieniały się one w zielony deptak, który miał służyć mieszkańcom i turystom. Z fortyfikacji ocalały Brama Floriańska, Barbakan i mury z basztami Pasamoników, Stolarską i Ciesielską. W kolejnych etapach prac, którymi po śmierci Radwańskiego zarządzał społecznik Florian Straszewski, obszar Plant Krakowskich, był obsadzany krzewami i drzewami, wśród których sporo jest kasztanowców, lip, topoli, jesionów i klonów. Przez jakiś czas – do połowy XIX wieku, kiedy to Austriacy chcąc urządzić na Wawelu cytadelę i koszary zbudowali na jego południowych stokach drogę dojazdową – rosły tutaj właśnie na południowych stokach wzgórza nawet drzewa brzoskwiniowe i funkcjonowała winnica. Pojawiły się trawniki, placyki z fontannami i sadzawkami, altany, place zabaw, a w latach późniejszych lokale, pawilony koncertowe, powstało nawet oświetlenie – pierwotnie lampy gazowe pośrodku głównej alei. Kiedy w 1871 roku powstała Komisja Plantacyjna, zrodził się pomysł, by Planty Krakowskie stały się też galerią dla pomników. Powstało ich kilkadziesiąt. W 1874 roku ze składek obywateli Krakowa postawiono pierwszy na Plantach pomnik – Floriana Straszewskiego. U zbiegu ulic Sławkowskiej, Basztowej i Długiej dostrzeżemy pomnik autorstwa Tomasza Oskara Sosnowskiego przedstawiający Jadwigę i Władysława Jagiełłę. W okolicach Teatru imienia Juliusza Słowackiego postawiono popiersie pisarza, krytyka literackiego Michała Bałuckiego. Wśród drzew na Plantach można dziś obejrzeć także między innymi rzeźbę sowy, autorstwa Bronisława Chromego, pomnik Tadeusza Boya-Żeleńskiego, który wykonał Edward Krzak, rzeźbę Grażyny i Litawora Alfreda Dauna, czy pomnik fontannę przedstawiającą Fortepian Chopina, którą na podstawie projektu Marii Jaremy stworzyła Wanda Czełkowska. Stoi również pomnik Mikołaja Kopernika i po przeciwnej stronie posadzony w 1919 roku Dąb Wolności. Nie tylko pomniki upamiętniają na Plantach znane i cenione osoby – imiona takich osób noszą również skwery, między innymi Zbigniewa Wodeckiego pomiędzy ul. Westerplatte a ul. św. Marka, Andrzeja Wajdy między ul. Basztową a Teatrem im. Słowackiego, Piotra Skrzyneckiego pomiędzy ul. Franciszkańską a ul. Poselską czy Ewy Demarczyk pomiędzy ul. Poselską a ul. Podzamcze W ramach projektu Kody Miasta na ponad 100 ławkach znajdują się tabliczki dedykowane literatom, artystom, humanistom, filozofom, reżyserom, dziennikarzom – między innymi Adamowi Mickiewiczowi, Wisławie Szymborskiej, Stanisławowi Lemowi, Tadeuszowi Kantorowi, Józefowi Tischnerowi, Andrzejowi Bursie, Helenie Modrzejewskiej, Annie Szałapak, Maciejowi Wojtyszko (na tabliczkach znajdują się kody QR, które przenoszą na specjalną stronę internetową z informacjami i wybranymi dziełami patrona). Po 1989 roku w ciągu kilkunastu lat renowacji Plant przywrócono małą architekturę, za pomocą kamiennych murków zarysowano dawny przebieg murów obronnych oraz rozmieszczenie baszt i bram miejskich. Dzisiejsze Planty to osiem ogrodów, zadbane alejki, stylowe ławki i oświetlenie, przylegające do nich kawiarnie i restauracje, miejsce do odpoczynku, rekreacji oraz nauki o historii Krakowa.

Planty to park miejski, położony dookoła starego miasta. Jego powierzchnia to kilkanaście hektarów i cztery kilometry ścieżek. W jego obrębie oraz w najbliższej okolicy znajduje się wiele interesujących miejsc, takich jak Barbakan, Brama Floriańska, Muzeum Książąt Czartoryskich, plac Szczepański, Teatr Słowackiego, poczta główna oraz Stary Kleparz. Latem na Plantach odbywają się festiwale i wydarzenia kulturalne, które przyciągają tłumy😁 Mimo szerokich alejek, w sezonie trudno tu spacerować czy znaleźć wolną ławkę. W parku znajduje się biuro informacji turystycznej, plac zabaw dla dzieci, fontanna, trawniki oraz kafejki i altana. To doskonałe miejsce na relaks – można odpocząć, a jednocześnie odhaczyć kolejny punkt na mapie miasta. Planty są piękne o każdej porze roku! Mi najbardziej podobają się jesienią, kiedy jest tu dywan żółtych liści, mgła, przez którą przebija się słońce. To zdecydowanie jeden z najpiękniejszych parków w Polsce. Koniecznie, będąc w okolicy trzeba tu na trochę przyjść. Lubię duże skupiska ludzi, ale tu wyjątkowo wolę przybywać po sezonie.

Planty to obowiązkowy punkt programu spacerowego. To pas zieleni otaczający całe Stare Miasto, który jest po prostu cudowny. Park jest pięknie zagospodarowany i wyraźnie zadbany. ​Szczególnie spodobało nam się mnóstwo ławek, które są wszędzie, dzięki czemu jest to idealne miejsce na odpoczynek, relaks i obserwowanie ludzi. Odwiedziliśmy go jesienią i był po prostu oszałamiająco piękny. Kolory drzew były niesamowite. Cudowny, spokojny azyl tuż obok tętniącego życiem centrum miasta.

Moje ulubione miejsce na spacer o każdej porze roku. Planty są urzekające i bez względu na to, jak szybko idę, zawsze zwalniam, żeby podziwiać ten park.

Polecam każdemu spacerek w świątecznym klimacie. O każdej porze roku jest super.

Spokojne miejsce na chwilę odpoczynku w trakcie spaceru lub podczas upału.